อู่ข้าว-อู่น้ำ ชาวพนมรุ้ง
ปป
อีสานไม่เหมือนภาคกลาง ปลูปได้ทุกที่ ได้ทั้งนาปีและนาปรัง ดีไม่ดี ได้นาปรังๆๆ รอบ 3 รอบ 4 กันอีก อีสานภูมิประเทศเป็นเนินลูกฟูกอ่อนๆ ส่วนใหญ่เลยเป็นไร่อ้อยไร่มัน จะปลูกข้าวได้ก็ต้องหาตามมี่ราบ นาก็ผินใหญ่ไม่ได้ เหมือนภาคกลาง รถเกี่ยว รถไถ จะมาจาก_าคกลาง เจอนาบิ้งเล็กๆ ก็จอด
นาภาคกลางผืนใหญ่ เป็นระเบียบ แต่อีสานผืนเล็ก ไม่เป็นทรง ไม่ใช่คนอีสานไม่มีระเบียบ แต่นาต้องมำล้อกับภูมิประเทศ (รูปนามั่ว และรูปนาล้อขอบ moat) ก็เหมือนยั่งนาขั้นบรรได ก็คือล้อกับพื้นที่ที่เขามี มันขำเป็น มันต้องทำ
คลองปูน คลองละเวี๊ยะ
1) ลุ่มน้ำอุตสาหกรรม (เหล็ก หม้อ) ดินขาวกาวลิน 2) ลุ่มน้ำกษิกรรม ดินบะซอลต์
1 ที่ราบน้ำท่วมถึง = นา
ต้นกำเนืดแห่ง ข้าวภูเขาไฟ แผนที่เรา
2 ระบบการจัดการน้ำ
บารายเมืองต่ำ บารายพนมรุ้ง บารายแห้งในภาพถ่ายทางอากาศ คลองชลประทานโบราณ คันดินชะลอน้ำ ฝายชะลอน้ำ
3 อู่ข้าวอู่น้ำ
ตั้งแต่ต้นปลายบัดถึงพลับพลาชัย คำนวณพื้นที่
คำนวณปริมาณข้าว คำนวนจำนวนคนกิน ว่ากล่อเลี้ยงได้เท่าไหร่
ปัจจุบันแถวนี้ก็ถือเป็นแหล่งปลูกข้าวสำคัญ วิถี โรงสีสหรักษณ์ รูปโรงสี รูปกระสอบข้าวตราวหรัก
4) หมู่บ้านขาวนา
บ้านสรวง บ้านกระต่ายตาย บ้านบุ
ดินแดนกษิกรรม โบราณ เที่ยวบ้านหนุ่มสาวชาวนา แห่งพนมรุ้ง กสิกรแข็งขันเป็นกระดูกสันหลังของชาติ ไทยจะเรืองอำนาจเพราะกสิกรรม
